Głos KIK-u w sprawie przyznania nagrody „FENIKS” p. Grzegorzowi Braunowi
Document Actions
Zarząd KIK o śp. Vaclavie Havlu
Komunikat Zarządu KIK
Z wielkim smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci Vaclava Havla, który był jest i będzie symbolem walki o demokrację i o jej ostateczny kształt. Vaclav Havel pokazał całemu światu jak wielka jest siła bezsilnego i jaką wartością jest nieustraszone trwanie przy prawdzie. Po obaleniu starego systemu udowodnił swoim sposobem działania, że polityk może postępować przyzwoicie, uczciwie i z szacunkiem dla drugiego człowieka. Jego życie i twórczość mogą stanowić nie tylko przykład, ale przede wszystkim wzór dla każdego człowieka angażującego się w sprawy publiczne.
Vaclav Havel należy na zawsze do grona najwspanialszych synów narodu czeskiego, Europy i świata.
W imieniu Klubu Inteligencji Katolickiej w Warszawie – Zarząd KIK
Przemówienie Vaclava Havla podczas powitania Jana Pawła II
na lotnisku w Pradze 21 kwietnia 1990 roku
Wasza Świątobliwość, drodzy współobywatele,
Nie wiem, czy wiem, co to jest cud. Mimo to ośmielam się powiedzieć, że jestem w tej chwili uczestnikiem cudu: człowiek, który jeszcze przed sześcioma miesiącami był uwięziony jako wróg swojego państwa, dziś jako jego prezydent wita pierwszego papieża w dziejach katolickiego Kościoła, który stanął na ziemi, gdzie leży to państwo.
Nie wiem, czy wiem, co to jest cud. Mimo to ośmielam się powiedzieć, że dziś po południu będę uczestnikiem cudu: na tym samym miejscu, gdzie przed pięcioma miesiącami, w dniu, gdyśmy się radowali z powodu kanonizacji Agnieszki Czeskiej, rozstrzygała się przyszłość naszego kraju, Głowa katolickiego Kościoła będzie dziś odprawiać mszę św. i – prawdopodobnie – dziękować naszej świętej za jej wstawiennictwo u Tego, który trzyma w swych rękach tajemny bieg wszechrzeczy.
Nie wiem, czy wiem, co to jest cud. Mimo to ośmielam się powiedzieć, że jestem w tej chwili uczestnikiem cudu: na ziemię zdewastowaną przez ideologię nienawiści przybywa zwiastun miłości, na ziemię zdewastowaną przez władzę barbarzyńców przybywa żywy symbol cywilizacji, na ziemię do niedawna niszczoną przez ideę konfrontacji i podziału świata przybywa zwiastun pokoju, dialogu, wzajemnej tolerancji, poszanowania i porozumienia w duchu miłości, zwiastun braterskiej jedności w różnorodności.
Przez długie dziesięciolecia duch był wypędzany z naszej ojczyzny. Mam dziś zaszczyt być świadkiem chwili, kiedy jej ziemię całuje apostoł duchowości.
Witam Waszą Świątobliwość w Czechosłowacji.
Tekst przemówienia pochodzi z polskiego wydania L’Osservatore Romano nr 4/1990.
Koncert pieśni Filomatów i Filaretów w wykonaniu Zespołu z Mińska