Polityka ochrony dzieci

Polityka przeciwdziałania przemocy i ochrony dzieci zaangażowanych w działania Klubu Inteligencji Katolickiej 

wersja 2/2024 

1. ZAKRES OBOWIĄZYWANIA 

1.1. Polityka przeciwdziałania przemocy i ochrony dzieci zaangażowanych w działania KIK (dalej  nazywana Polityką) jest dokumentem obowiązującym w Klubie Inteligencji Katolickiej z  siedzibą przy ul. Freta 20/24a 00-227 Warszawa, nr KRS 0000034785 (dalej jako KIK) w celu  prowadzenia działalności statutowej tak by zapewnić bezpieczne warunki dzieciom biorącym  udział w działaniach KIK. 

1.2. Polityka określa: 

1.2.1. Standardy ochrony dzieci. 

1.2.2. Zasady zatrudniania oraz dopuszczania osób do każdej działalności związanej z  wychowaniem, edukacją, wypoczynkiem, leczeniem, świadczeniem porad  psychologicznych, rozwojem duchowym, uprawianiem sportu lub realizacją innych  zainteresowań przez małoletnich, lub z opieką nad nimi. 

1.2.3. Procedury dotyczące zgłaszania przypadków naruszenia standardów i reagowania na  nie. 

1.2.4. Zasady prowadzenia szkoleń oraz ewaluacji zapisów Polityki. 

1.2.5. Polityka obowiązuje wszystkich pracowników, wolontariuszy, wychowawców, członków  zarządów, podwykonawców, współpracowników i wszystkie inne osoby realizujące  statutowe działania KIK związane z wychowaniem, edukacją, wypoczynkiem, leczeniem,  świadczeniem porad psychologicznych, rozwojem duchowym, uprawianiem sportu lub  realizacją innych zainteresowań przez małoletnich. 

1.2.6. Zasadami określonymi w Polityce objęci są wszyscy małoletni biorący udział w  działaniach realizowanych lub współrealizowanych przez KIK. 

1.2.7. W przypadku projektów realizowanych przez KIK w partnerstwie, wspólnie z innymi  organizacjami, które korzystają z własnych polityk o podobnym zakresie, KIK ustala wraz  z partnerem obowiązujące standardy. Nie mogą być one jednak gwarantować niższego  zakresu ochrony niż te wynikające z zapisów niniejszej Polityki.

1. OBJAŚNIENIE TERMINÓW 

2.1. Personel wychowawczy – Kadry, wychowawcy, członkowie zarządów sekcji, duszpasterze,  pracownicy, współpracownicy, wolontariusze i wszystkie inne osoby realizujące statutowe  działania KIK związane z wychowaniem, edukacją, wypoczynkiem, leczeniem, świadczeniem  porad psychologicznych, rozwojem duchowym, uprawianiem sportu lub realizacją innych  zainteresowań przez małoletnich. 

2.2. Dziecko – małoletni, każda osoba do ukończenia 18 roku życia. 

2.3. Rejestr - Rejestr Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym 

2.4. Osoby przed dopuszczeniem – Kadry, wychowawcy, członkowie zarządów sekcji,  duszpasterze, pracownicy, współpracownicy, wolontariusze i inne osoby prowadzące w  ramach KIK działalność związaną z wychowaniem, edukacją, wypoczynkiem, leczeniem,  świadczeniem porad psychologicznych, rozwojem duchowym, uprawianiem sportu lub  realizacją innych zainteresowań przez małoletnich, lub z opieką nad nimi, przed nawiązaniem  stosunku pracy lub dopuszczeniem do działalności. 

2.5. Opiekun dziecka - jest osoba uprawniona do reprezentacji dziecka, w szczególności jego  rodzic, rodzic zastępczy lub opiekun prawny. 

2.6. Zgoda opiekuna dziecka oznacza zgodę co najmniej jednego z opiekunów prawnych. Jednak  w przypadku braku porozumienia między rodzicami dziecka należy poinformować rodziców o  konieczności rozstrzygnięcia sprawy przez sąd rodzinny. 

2.7. Pełnomocnik - Pełnomocnik ds. ochrony dzieci - wyznaczona przez KIK osoba sprawująca  nadzór nad realizacją Polityki i oddelegowana do przyjmowania zgłoszeń o naruszeniu Polityki. Osoba Pełnomocnika oraz kontakt do niego są podane do publicznej wiadomości w  taki sposób, żeby kontakt do Pełnomocnika był znany Dzieciom, Personelowi  wychowawczemu, opiekunom dziecka i innym osobom zaangażowanym w działania KIK  związane z opieką nad dziećmi. 

2.8. Dane osobowe - wszelkie informacje umożliwiające identyfikację dziecka. 2.9. Krzywdzenie dziecka – popełnienie czynu zabronionego lub czynu karalnego na szkodę  dziecka lub inne działania naruszające dobro dziecka, w tym jego zaniedbywanie . Krzywdzenie dziecka może przyjąć szczególną formę: 

2.9.1. Przemoc – zachodzi wówczas, gdy jakaś osoba odnosi się do drugiej w sposób  niezgodny z wymaganiami relacji, która je łączy.  

2.9.2. Przemoc fizyczna – jest to celowe uszkodzenie ciała, zadawanie bólu lub groźba  uszkodzenia ciała.  

2.9.3. Przemoc emocjonalna – powtarzające się poniżanie, upokarzanie i ośmieszanie dziecka,  wciąganie dziecka w konflikt dorosłych, manipulowanie nim, brak wsparcia, uwagi,  miłości, stawianie dziecku wymagań i oczekiwań, którym nie jest ono w stanie sprostać.  Celem przemocy emocjonalnej jest naruszenie godności osobistej dziecka.  

2.9.4. Wykorzystywanie seksualne – to każde zachowanie, które prowadzi do seksualnego  zaspokojenia kosztem dziecka. Wykorzystywanie seksualne odnosi się do zachowań z  kontaktem fizycznym (np. dotykanie dziecka, współżycie z dzieckiem) oraz zachowania  bez kontaktu fizycznego (np. pokazywanie dziecku materiałów pornograficznych,  podglądanie, ekshibicjonizm). Przemoc ta może być jednorazowym incydentem lub  powtarzać się przez dłuższy czas. 

2.9.5. Zaniedbywanie – to niezaspokajanie podstawowych potrzeb materialnych i emocjonalnych dziecka przez rodzica lub opiekuna prawnego, niezapewnianie mu  odpowiedniego jedzenia, ubrań, schronienia, opieki medycznej, bezpieczeństwa, brak  dozoru nad wypełnianiem obowiązku szkolnego.  

1. ZATRUDNIANIE I DOPUSZCZANIE DO OPIEKI NAD DZIEĆMI 

3.1. Kadry, wychowawcy, członkowie zarządów sekcji, duszpasterze, pracownicy, współpracownicy,  wolontariusze i inne osoby prowadzące w ramach KIK działalność związaną z wychowaniem, edukacją, wypoczynkiem, leczeniem, świadczeniem porad psychologicznych, rozwojem  duchowym, uprawianiem sportu lub realizacją innych zainteresowań przez małoletnich, lub z  opieką nad nimi, przed nawiązaniem stosunku pracy lub dopuszczeniem do działalności  spełniają zasady określone w punktach 3.1.1 – 3.1.7. 

3.1.1. Osoby przed dopuszczeniem są sprawdzane w Rejestrze przez upoważnionych  pracowników KIK. 

3.1.2. Osoby przed dopuszczeniem składają do KIK informację z Krajowego Rejestru Karnego. 3.1.3. Osoby przed dopuszczeniem posiadające obywatelstwo innego państwa niż  Rzeczpospolita Polska składają ponadto informację z rejestru karnego państwa  obywatelstwa uzyskiwaną do celów działalności zawodowej lub wolontariackiej  związanej z kontaktami z dziećmi. 

3.1.4. Osoby przed dopuszczeniem składają oświadczenie o państwie lub państwach, w  których zamieszkiwały w ciągu ostatnich 20 lat, innych niż Rzeczpospolita Polska i  państwo obywatelstwa, oraz informację z rejestrów karnych tych państw uzyskiwaną do  celów działalności zawodowej lub wolontariackiej związanej z kontaktami z dziećmi. 

3.1.5. Jeżeli prawo państwa, o którym mowa w pkt 3.1.4 nie przewiduje wydawania informacji  do celów działalności zawodowej lub wolontariackiej związanej z kontaktami z dziećmi,  przedkłada się informację z rejestru karnego tego państwa. 

3.1.6. W przypadku gdy prawo państwa, z którego ma być przedłożona informacja, o której  mowa w pkt 3.1.4 i 3.1.5, nie przewiduje jej sporządzenia lub w danym państwie nie  prowadzi się rejestru karnego, osoba przed dopuszczeniem, składa oświadczenie o tym  fakcie wraz z oświadczeniem, że nie była prawomocnie skazana w tym państwie za czyny  zabronione odpowiadające przestępstwom określonym w rozdziale XIX i XXV Kodeksu  karnego, w art. 189a i art. 207 Kodeksu karnego oraz w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o  przeciwdziałaniu narkomanii oraz nie wydano wobec niej innego orzeczenia, w którym  stwierdzono, iż dopuściła się takich czynów zabronionych, oraz że nie ma obowiązku  wynikającego z orzeczenia sądu, innego uprawnionego organu lub ustawy stosowania  się do zakazu zajmowania wszelkich lub określonych stanowisk, wykonywania wszelkich  lub określonych zawodów albo działalności, związanych z wychowaniem, edukacją,  wypoczynkiem, leczeniem, świadczeniem porad psychologicznych, rozwojem  duchowym, uprawianiem sportu lub realizacją innych zainteresowań przez małoletnich,  lub z opieką nad nimi. W takim wypadku w oświadczeniu należy zawrzeć klauzulę  „Jestem świadomy/a odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia” 

3.1.7. Osoby przed dopuszczeniem przechodzą szkolenie uwzględniające zasady opisane w tej  Polityce. Zgodę na podporządkowanie się zasadom potwierdzają podpisem. 

3.2. KIK prowadzi dokumentację dla każdego członka Personelu wychowawczego. W dokumentacji przechowuje się wydruki wszystkich informacji i oświadczeń określonych w punktach 3.1.1 – 3.1.7. 

3.3. Zebraniem i przechowywaniem dokumentacji związanej z zatrudnieniem i dopuszczeniem do  opieki nad dziećmi zajmuje się biuro KIK. 

3.4. Personel wychowawczy ma zapewnione przez KIK adekwatne do potrzeb i możliwości KIK  wsparcie eksperckie, zwłaszcza psychologiczne w zakresie prowadzonych działań. 

1. ROZPOZNAWANIE I REAGOWANIE NA CZYNNIKI RYZYKA  KRZYWDZENIA DZIECI  

4.1. Personel wychowawczy posiada wiedzę i w ramach wykonywanych obowiązków zwraca uwagę  na czynniki ryzyka i symptomy krzywdzenia dzieci. 

4.2. W przypadku zidentyfikowania czynników ryzyka personel wychowawczy podejmuje rozmowę  z opiekunami, przekazując informacje na temat dostępnej oferty wsparcia i motywując ich do  szukania dla siebie pomocy. 

4.3. Personel wychowawczy monitoruje sytuację i dobrostan dziecka. 

4.4. Każdy członek Personelu wychowawczego w razie stwierdzenia możliwości krzywdzenia  dziecka zgłasza ten fakt lub podejrzenie do Pełnomocnika telefonicznie lub za  pośrednictwem poczty elektronicznej. 

1. ZASADY REAGOWANIA NA KRZYWDZENIE DZIECI 

5.1. W przypadku gdy zgłoszono krzywdzenie dziecka Pełnomocnik ustala przebieg zdarzenia oraz  możliwy wpływ zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka. Ustalenia są spisywane na  karcie interwencji. W ramach interwencji, ustalając przebieg zdarzenia, Pełnomocnik może  przeprowadzić rozmowę z dzieckiem i innymi osobami mającymi lub mogącymi mieć wiedzę  o zdarzeniu i o sytuacji osobistej (rodzinnej, zdrowotnej) dziecka, w szczególności jego  opiekunami. 

5.2. Pełnomocnik o wyniku ustaleń przebiegu zdarzenia informuje Prezydium Zarządu KIK wraz z  rekomendacją dalszych działań. Na tej podstawie powstaje plan działania, uwzględniający na  przykład zakres informacji przekazywany personelowi wychowawczemu, zarządom sekcji,  koordynatorom i innym osobom realizującym działania KIK. 

5.3. Przedstawiciel Prezydium Zarządu KIK wraz z Pełnomocnikiem organizuje spotkanie z  opiekunami dziecka, którym przekazuje informacje o zdarzeniu oraz o potrzebie lub  możliwości skorzystania ze specjalistycznego wsparcia, w tym u innych organizacji lub służb. 

5.4. Do udziału w interwencji można doprosić członków personelu wychowawczego lub specjalistów, w szczególności psychologów i pedagogów, celem skorzystania z ich pomocy  przy rozmowie z dzieckiem o trudnych doświadczeniach. 

5.5. Z przebiegu każdej interwencji sporządza się kartę interwencji. 

5.6. W przypadku, gdy wobec dziecka popełniono przestępstwo Zarząd KIK sporządza  zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa i przekazuje je do właściwej  miejscowo policji lub prokuratury.  

5.7. W przypadku, gdy z rozmowy z opiekunami wynika, że nie są oni zainteresowani pomocą dziecku, ignorują zdarzenie lub w inny sposób nie wspierają dziecka, które doświadczyło  krzywdzenia Prezydium Zarządu organizacji sporządza wniosek o wgląd w sytuację rodziny,  który kieruje do właściwego sądu rodzinnego.  

5.8. W przypadku, gdy z przeprowadzonych ustaleń wynika, że opiekun lub opiekunowie dziecka  zaniedbują jego potrzeby psychofizyczne (z wyjątkiem okoliczności określonych w punkcie  5.7.), lub uzasadnione podejrzenie, że rodzina stosuje przemoc wobec dziecka, Prezydium  Zarządu wszczyna procedurę „Niebieskiej Karty” określoną w Ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o  przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie. 

5.9. Jeżeli z ustaleń wynika, że rodzina jest niewydolna wychowawczo lub jeżeli zaniedbanie  potrzeb dziecka jest spowodowane sytuacją ubóstwa, należy poinformować właściwy ośrodek  pomocy społecznej. 

5.10.W przypadku gdy zgłoszono krzywdzenie dziecka przez członka personelu KIK, wówczas  osoba ta zostaje odsunięta od wszelkich form kontaktu z dziećmi (nie tylko dzieckiem  pokrzywdzonym) do czasu wyjaśnienia sprawy. 

5.11.W przypadku gdy członek personelu KIK dopuścił się wobec dziecka innej formy krzywdzenia  niż popełnienie przestępstwa na jego szkodę, Prezydium Zarządu powinno zbadać wszystkie  okoliczności sprawy, w szczególności wysłuchać osobę podejrzewaną o krzywdzenie, dziecko – jeżeli jest to niezbędne i możliwe – oraz innych świadków zdarzenia. W sytuacji gdy  naruszenie dobra dziecka jest znaczne należy rozważyć rozwiązanie stosunku prawnego z  osobą, która dopuściła się krzywdzenia, lub zarekomendować takie rozwiązanie  zwierzchnikom tej osoby. Jeżeli osoba, która dopuściła się krzywdzenia, nie jest bezpośrednio  zatrudniona lub związana inną umową z KIK, lecz z podmiotem trzecim, wówczas należy  odsunąć tę osobę od wszelkich kontaktów z dziećmi w zadań realizowanych w projektach lub  działaniach, w których bierze udział KIK. 

5.12.Wszystkie osoby, które w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych lub w ramach  innych działań w KIK powzięły informację o krzywdzeniu dziecka lub informacje z tym  związane, są zobowiązane do zachowania tych informacji w tajemnicy, wyłączając informacje  przekazywane uprawnionym instytucjom oraz w ramach działań interwencyjnych i  określonych procedur wewnętrznych. 

5.13.W przypadku gdy podejrzenie zagrożenia bezpieczeństwa dziecka zgłosili opiekunowie  dziecka, a podejrzenie to nie zostało potwierdzone, należy o tym fakcie poinformować  opiekunów dziecka na piśmie. 

5.14.W przypadku podejrzenia, że życie dziecka jest zagrożone lub grozi mu ciężki uszczerbek na  zdrowiu należy niezwłocznie poinformować odpowiednie służby (policja, pogotowie  ratunkowe), dzwoniąc pod numer 112 lub 998 (pogotowie). Poinformowania służb dokonuje  osoba która powzięła informację o zagrożeniu i następnie wypełnia kartę interwencji. 

1. KRZYWDZENIE RÓWIEŚNICZE 

6.1. W przypadku podejrzenia długotrwałego, powtarzającego się lub wykraczającego poza  granice incydentów wychowawczych właściwych dla wieku i rozwoju dziecka sytuacji krzywdzenia dziecka lub noszących takie znamiona przez inne dziecko uczestniczące w  działaniach KIK, personel wychowawczy lub inna osoba, która powzięła informację informuje  Pełnomocnika.

6.2. Pełnomocnik przeprowadza czynności analogicznie do zasad określonych w punktach 5.1-5.9,  5.13 i 5.14. Jeśli jest to potrzebne przeprowadza rozmowę z dzieckiem podejrzewanym o  krzywdzenie oraz jego opiekunami, a także oddzielnie z dzieckiem poddawanym krzywdzeniu  i jego opiekunami. Ustalenia są spisywane na karcie interwencji. Dla dziecka krzywdzącego  oraz krzywdzonego sporządza się oddzielne karty interwencji. Pełnomocnik o sprawie  informuje Prezydium Zarządu KIK. 

6.3. W trakcie trwania obozów lub innych wyjazdowych aktywności kontakt z opiekunami dziecka  jeśli jest potrzebny jest realizowany najszybciej jak to możliwe z uwzględnieniem sytuacji  dziecka i doznanej krzywdy. 

6.4. Wspólnie z opiekunami dziecka i personelem wychowawczym krzywdzącego należy  opracować plan naprawczy, celem zmiany niepożądanych zachowań.  

6.5. Z opiekunami dziecka poddawanego krzywdzeniu należy opracować plan zapewnienia mu  bezpieczeństwa, włączając w ten plan sposoby odizolowania go od źródeł zagrożenia.  6.6. W trakcie rozmów należy upewnić się, że dziecko podejrzewane o krzywdzenie innego dziecka  samo nie jest krzywdzone przez opiekunów, innych dorosłych bądź inne dzieci. W przypadku  potwierdzenia takiej okoliczności należy podjąć interwencję także w stosunku do tego  dziecka.  

6.7. W przypadku, gdy dziecko krzywdzące nie uczestniczy w działaniach KIK podejmowane są  działania analogicznie do tych opisanych w punktach 6.1-6.5. O zdarzeniu Pełnomocnik  informuje Prezydium Zarządu KIK. Pełnomocnik przy wsparciu Personelu wychowawczego  organizuje spotkanie/a z opiekunami dziecka, którym przekazuje informacje o zdarzeniu oraz  o potrzebie/możliwości skorzystania ze specjalistycznego wsparcia, w tym u innych  organizacji lub służb oraz o sposobach reakcji na zdarzenie (poinformowanie sądu  rodzinnego, poinformowanie szkoły, poinformowanie opiekunów dziecka krzywdzącego). W  razie potrzeby w spotkaniu uczestniczy także członek Prezydium Zarządu. 

6.8. Jeżeli osobą podejrzewaną o krzywdzenie jest dziecko w wieku od 13 do 17 lat, a jego  zachowanie stanowi czyn karalny, należy ponadto poinformować właściwy miejscowo sąd  rodzinny lub policję poprzez pisemne zawiadomienie.  

6.9. Jeżeli osobą podejrzewaną o krzywdzenie jest dziecko powyżej lat 17, a jego zachowanie  stanowi przestępstwo, wówczas należy poinformować właściwą miejscowo jednostkę policji  lub prokuratury poprzez pisemne zawiadomienie. 

1. ZASADY OCHRONY WIZERUNKU DZIECI 

7.1. KIK zapewnia standardy ochrony danych osobowych dzieci zgodnie z obowiązującymi  przepisami prawa i Polityką ochrony danych osobowych KIK. 

7.2. KIK, uznając prawo dziecka do prywatności i ochrony dóbr osobistych, zapewnia ochronę  wizerunku dziecka. 

7.3. Wytyczne dotyczące zasad publikacji wizerunku dziecka są określone w oddzielnych zasadach. 7.4. Personelowi wychowawczemu nie wolno umożliwiać przedstawicielom mediów, pracownikom  i współpracownikom KIK utrwalania wizerunku dziecka (filmowanie, fotografowanie,  nagrywanie głosu dziecka) podczas działań KIK bez pisemnej zgody opiekuna dziecka. 7.5. Jeżeli wizerunek dziecka stanowi jedynie szczegół całości, takiej jak: zgromadzenie, krajobraz,  publiczna impreza, zgoda opiekuna na utrwalanie wizerunku dziecka nie jest wymagana. 

7.6. Upublicznienie przez członka personelu wizerunku dziecka utrwalonego w jakiejkolwiek formie  (fotografia, nagranie audio-wideo) wymaga pisemnej zgody opiekuna dziecka. Dobrą  praktyką jest również pozyskiwanie zgód samych dzieci. 

7.7. Pisemna zgoda, o której mowa w punktach 7.4. i 7.6., powinna zawierać informację, gdzie  będzie umieszczony zarejestrowany wizerunek i w jakim kontekście będzie wykorzystywany  (np. że umieszczony zostanie na stronie www.youtube.com w celach promocyjnych).  

1. ZASADY DOSTĘPU DZIECI DO INTERNETU 

8.1. KIK, zapewniając dzieciom dostęp do Internetu w ramach swoich działań programowych,  podejmuje działania zabezpieczające dzieci przed dostępem do treści, które mogą stanowić  zagrożenie dla ich prawidłowego rozwoju; w szczególności należy zainstalować i aktualizować  oprogramowanie zabezpieczające. 

8.2. W przypadku dostępu realizowanego w ramach zajęć pod nadzorem członka personelu  wychowawczego, osoba ta ma obowiązek informowania dzieci o zasadach bezpiecznego  korzystania z Internetu. Członek personelu czuwa także nad bezpieczeństwem korzystania z  Internetu przez dzieci podczas zajęć.  

8.3. KIK zapewnia stały dostęp do materiałów edukacyjnych, dotyczących bezpiecznego  korzystania z Internetu, przy komputerach, z których możliwy jest dostęp swobodny do sieci.  8.4. Osoby odpowiedzialne za Internet zapewnia, aby sieć internetowa Klubu w miejscach realizacji  działań oraz siedzibie była zabezpieczona przed niebezpiecznymi treściami, instalując i  aktualizując odpowiednie, nowoczesne oprogramowanie. 

8.5. Osoba odpowiedzialna za Internet przynajmniej raz w miesiącu sprawdza, czy na komputerach  ze swobodnym dostępem podłączonych do Internetu nie znajdują się niebezpieczne treści. W  przypadku znalezienia niebezpiecznych treści, wyznaczona osoba stara się ustalić, kto  korzystał z komputera w czasie ich wprowadzenia.  

8.6. Informację o dziecku, które korzystało z komputera w czasie wprowadzenia niebezpiecznych  treści, osoba odpowiedzialna za Internet przekazuje Pełnomocnikowi, który powiadamia  opiekunów dziecka o zdarzeniu oraz członków personelu pracujących z dzieckiem. 

1. INFORMOWANIE O ZASADACH OCHRONY DZIECI W KIK 

9.1. KIK informuje o standardach ochrony dzieci i zapisach Polityki na swojej stronie internetowej  oraz wywiesza je w widocznym miejscu w siedzibie oraz stałych miejscach działań na rzecz  dzieci. 

9.2. Wersja skrócona standardów i Polityki przeznaczona dla dzieci jest opublikowana na stronie  internetowej KIK, wywieszona w widocznym miejscu w siedzibie oraz stałych miejscach  działań na rzecz dzieci oraz na obozach i wyjazdach. Wersja skrócona zawiera informacje  istotne dla dzieci w tym o zasadach zgłaszania naruszeń i krzywdy. 

9.3. Standardy ochrony dzieci i Polityka w wersji pełnej i skróconej są przekazywane opiekunom  dzieci przed rozpoczęciem działań z udziałem ich dzieci w sposób umożliwiający  zaznajomienie się i stosowanie. 

9.4. Informowaniem dzieci o zasadach ochrony zajmuje się personel wychowawczy.

1. PEŁNOMOCNIK, SZKOLENIE PERSONELU, DOKUMENTOWANIE  PRZYPADKÓW NARUSZEŃ, MONITORING STOSOWANIA POLITYKI 

10.1.Zarząd KIK wyznacza Pełnomocnika jako osobę odpowiedzialną za monitoring stosowania Polityki, szkolenie personelu, odpowiadanie na zgłoszenia.  

10.2.Osoba wyznaczona na stanowisko Pełnomocnika powinna posiadać kompetencje niezbędne  do pełnienia tej roli, w szczególności: 

10.2.1. Posiadać wiedzę na temat przepisów prawa związanych z ochroną dzieci, 10.2.2. Posiadać wiedzę i doświadczenie na temat organizacji warunków bezpiecznych  działań dla dzieci w tym standardów i dobrych praktyk ochrony dzieci. 

10.3.Personel wychowawczy został przeszkolony jak rozpoznawać symptomy krzywdzenia dzieci w  zakresie właściwym dla wykonywanych funkcji i stanowiska. W oparciu o tę wiedzę,  doświadczenie i w ramach wykonywanych obowiązków zwracają uwagę na czynniki ryzyka i  objawy krzywdzenia dzieci. 

10.4.Personel wychowawczy oraz Zarząd KIK i inne osoby odpowiedzialne za kształtowanie  warunków działań skierowanych do dzieci (np. koordynatorzy projektów) został przeszkolone ze znajomości Polityki i znajomości przepisów prawa w zakresie ochrony dzieci. 

10.5.Pełnomocnik odpowiada za informowanie członków Personelu wychowawczego, Zarządu i  innych podmiotów o wszystkich zmianach w treści przepisów prawa oraz brzmienia procedur  KIK w zakresie ochrony dzieci i Polityki. 

10.6.Pełnomocnik rejestruje informacje o zorganizowanych i przeprowadzonych szkoleniach wraz  z informacją o tych członkach Personelu wychowawczego, którzy w nich uczestniczyli.  10.7.Pełnomocnik rejestruje wszystkie przypadki krzywdzenia dzieci lub naruszeń Polityki zgodnie  z pozostałymi przepisami Polityki. Raz w roku przedstawia Zarządowi raport ze stanu  bezpieczeństwa dzieci i młodzieży w ramach stosowania Polityki. 

10.8.Pełnomocnik jest odpowiedzialny za monitorowanie realizacji Polityki, za reagowanie na  sygnały naruszenia Polityki i prowadzenie rejestru zgłoszeń oraz za proponowanie zmian w  Polityce. 

10.9.Pełnomocnik przeprowadza wśród personelu organizacji, raz w roku ankietę monitorującą  poziom realizacji Polityki i uwagi do jej stosowania. W ankiecie personel może proponować  zmiany Polityki oraz wskazywać naruszenia Polityki w organizacji. 

10.10. Pełnomocnik, dokonuje opracowania ankiet wypełnionych przez członków personelu.  Sporządza na tej podstawie raport z monitoringu, który następnie przekazuje Zarządowi KIK.  10.11. Zarząd KIK wprowadza do Polityki niezbędne zmiany i ogłasza personelowi, i ich  opiekunom nowe brzmienie Polityki. 

1. ZAŁĄCZNIKI 

11.1.Załącznik 1 - Zasady bezpiecznych relacji z dziećmi 

11.2.Załącznik 2 – Karta interwencji 

11.3.Załącznik 3 – Skrócona wersja Polityki

Załącznik 1 

Zasady bezpiecznych relacji z dziećmi obowiązujące w Klubie Inteligencji Katolickiej 

1. Naczelną zasadą wszystkich czynności podejmowanych przez personel wychowawczy jest działanie dla dobra dziecka i w jego najlepszym interesie. Każda osoba traktuje  dziecko z szacunkiem oraz uwzględnia jego bezpieczeństwo, godność i potrzeby.  
2. Niedopuszczalne jest stosowanie przemocy wobec dziecka w jakiejkolwiek formie.  3. Personel realizując te cele działa w ramach obowiązującego prawa, przepisów  wewnętrznych organizacji oraz swoich kompetencji. Zasady bezpiecznych relacji  personelu z dziećmi obowiązują wszystkich pracowników, współpracowników,  stażystów i wolontariuszy, członków organizacji a także każdą dorosłą osobę mającą  kontakt z dziećmi znajdującymi się pod opieką organizacji, jeśli kontakt ten odbywa  się za zgodą organizacji lub w ramach jej działań.  
3. Personel wychowawczy zna i stosuje zasady wynikające z przepisów prawa oraz  regulaminów i polityk obowiązujących w KIK. 

Relacje personelu z dziećmi 

1. Jesteś zobowiązany/a do utrzymywania profesjonalnej relacji z dziećmi i  każdorazowego rozważenia, czy twoja reakcja, komunikat bądź działanie wobec  dziecka są adekwatne do sytuacji, bezpieczne, uzasadnione i sprawiedliwe wobec  innych dzieci. 
2. Działaj w sposób otwarty i przejrzysty dla innych, aby zminimalizować ryzyko błędnej  interpretacji Twojego zachowania. 

Komunikacja z dziećmi 

1. W komunikacji z dziećmi zachowuj cierpliwość i szacunek. 
2. Słuchaj uważnie dzieci i udzielaj im odpowiedzi adekwatnych do ich wieku i danej  sytuacji. 
3. Nie wolno ci zawstydzać, upokarzać, lekceważyć i obrażać dziecka. Nie wolno ci  krzyczeć na dziecko w sytuacji innej niż wynikająca z bezpieczeństwa dziecka lub  innych dzieci. 
4. Nie wolno ci ujawniać informacji wrażliwych dotyczących dziecka wobec osób  nieuprawnionych, w tym wobec innych dzieci. Obejmuje to wizerunek dziecka,  informacje o jego/jej sytuacji rodzinnej, ekonomicznej, medycznej, opiekuńczej i  prawnej. 
5. Podejmując decyzje dotyczące dziecka, poinformuj je o tym i staraj się brać pod  uwagę jego oczekiwania.
6. Szanuj prawo dziecka do prywatności. Jeśli konieczne jest odstąpienie od zasady  poufności, aby chronić dziecko, wyjaśnij mu to najszybciej jak to możliwe. 7. Zadbaj o to, aby być w zasięgu wzroku lub słuchu innych wychowawców, kiedy prowadzisz aktywności z dziećmi. W wyjątkowych i uzasadnionych sytuacjach, kiedy musisz zostać z dzieckiem sam na sam, zawsze powiadom o tym inne osoby z  personelu oraz poinformuj, w którym dokładnie miejscu będziesz przebywać wraz z  dzieckiem. 
7. Nie wolno ci zachowywać się w obecności dzieci w sposób niestosowny. Obejmuje to używanie wulgarnych słów, gestów i żartów, czynienie obraźliwych uwag,  nawiązywanie w wypowiedziach do aktywności bądź atrakcyjności seksualnej oraz  wykorzystywanie wobec dziecka relacji władzy lub przewagi fizycznej (zastraszanie,  przymuszanie, groźby). 
8. Zapewnij dzieci, że jeśli czują się niekomfortowo w jakiejś sytuacji, wobec  konkretnego zachowania czy słów, mogą o tym powiedzieć Tobie lub wskazanej  osobie odpowiedzialnej i mogą oczekiwać odpowiedniej reakcji i/lub pomocy. 

Działania z dziećmi 

1. Doceniaj i szanuj wkład dzieci w podejmowane działania, aktywnie je angażuj i traktuj równo bez względu na ich płeć, orientację seksualną, sprawność/niepełnosprawność, status społeczny, etniczny, kulturowy, religijny i światopogląd. 
2. Unikaj faworyzowania dzieci. 
3. Nie wolno ci nawiązywać z dzieckiem jakichkolwiek relacji romantycznych (takich jak  „chodzenie razem”, tworzenie związku) lub seksualnych ani składać mu propozycji o  nieodpowiednim charakterze. Obejmuje to także seksualne komentarze, żarty, gesty  oraz udostępnianie dzieciom treści erotycznych i pornograficznych bez względu na  ich formę. 
4. Nie wolno ci utrwalać wizerunku dziecka (filmowanie, nagrywanie głosu,  fotografowanie) dla potrzeb prywatnych jeśli naruszałoby to dobro dziecka. Dotyczy  to także umożliwienia osobom trzecim utrwalenia wizerunków dzieci, jeśli KIK nie  został o tym poinformowany, nie wyraził na to zgody i nie uzyskał zgód  rodziców/opiekunów prawnych oraz samych dzieci. 
5. Nie wolno ci proponować dzieciom alkoholu, wyrobów tytoniowych ani nielegalnych substancji, jak również używać ich w obecności dzieci. 
6. Wszystkie ryzykowne sytuacje muszą być raportowane Pełnomocnikowi. Jeśli jesteś  ich świadkiem reaguj stanowczo, ale z wyczuciem, aby zachować godność osób  zainteresowanych. 

Kontakt fizyczny z dziećmi 

Każde przemocowe działanie wobec dziecka jest niedopuszczalne. Istnieją jednak sytuacje, w których fizyczny kontakt z dzieckiem może być stosowny i spełnia zasady bezpiecznego kontaktu: jest odpowiedzią na potrzeby dziecka w danym momencie, uwzględnia wiek  dziecka, etap rozwojowy, płeć, kontekst kulturowy i sytuacyjny. Nie można jednak wyznaczyć uniwersalnej stosowności każdego takiego kontaktu fizycznego, ponieważ zachowanie  odpowiednie wobec jednego dziecka może być nieodpowiednie wobec innego. Kieruj się  zawsze swoim profesjonalnym osądem, słuchając, obserwując i odnotowując reakcję dziecka, pytając je o zgodę na kontakt fizyczny (np. przytulenie) i zachowując świadomość, że nawet  przy twoich dobrych intencjach taki kontakt może być błędnie zinterpretowany przez dziecko lub osoby trzecie. 

1. Nie wolno ci bić, szturchać, popychać ani w jakikolwiek sposób naruszać integralności fizycznej dziecka. Nie wolno ci stosować kar cielesnych. 
2. Nigdy nie dotykaj dziecka w sposób, który może być uznany za nieprzyzwoity lub niestosowny lub przekraczający granice. Nie angażuj się w takie aktywności jak  łaskotanie. 
3. Zawsze bądź przygotowany na wyjaśnienie swoich działań. 
4. Angażując się w zabawy siłowe lub przekraczające granice fizyczne w grach i zabawach z  dziećmi upewnij się, że dzieje się to za zgodą dziecka i respektuje jego wrażliwość.  5. Zachowaj szczególną ostrożność wobec dzieci, które doświadczyły nadużycia i  krzywdzenia, w tym seksualnego, fizycznego bądź zaniedbania. Takie doświadczenia  mogą czasem sprawić, że dziecko będzie dążyć do nawiązania niestosownych bądź  nieadekwatnych fizycznych kontaktów z dorosłymi. W takich sytuacjach powinieneś  reagować z wyczuciem, jednak stanowczo i pomóc dziecku zrozumieć znaczenie  osobistych granic. 
5. Kontakt fizyczny z dzieckiem nigdy nie może być niejawny bądź ukrywany, wiązać się z  jakąkolwiek gratyfikacją ani wynikać z relacji władzy. Jeśli będziesz świadkiem  jakiegokolwiek z wyżej opisanych zachowań i/lub sytuacji ze strony innych dorosłych lub  dzieci, zawsze poinformuj o tym osobę odpowiedzialną i/lub postąp zgodnie z  obowiązującą procedurą interwencji. 
6. W sytuacjach wymagających czynności pielęgnacyjnych i higienicznych wobec dziecka, unikaj innego niż niezbędny kontaktu fizycznego z dzieckiem. Dotyczy to zwłaszcza pomagania dziecku w ubieraniu i rozbieraniu, jedzeniu, myciu, przewijaniu i w korzystaniu z toalety. Zadbaj o to, aby w każdej z czynności pielęgnacyjnych i higienicznych  asystowała ci inna osoba z organizacji. 
7. Podczas wyjazdów i wycieczek niedopuszczalne jest spanie z dzieckiem w jednym łóżku,  pokoju lub namiocie z wyjątkiem szczególnych sytuacji, w których decyzja została podjęta  przez zespół personelu i za jego wiedzą. Zasada nie dotyczy niepełnoletnich osób, które  pełnią rolę pomocników wychowawcy.  

Aktywność w Internecie

Bądź świadom cyfrowych zagrożeń i ryzyka wynikającego zarówno z rejestrowania Twojej  prywatnej aktywności w sieci przez aplikacje i algorytmy, jak i twoich własnych działań w  Internecie. Twoja aktywność w sieci może oddziaływać na dzieci, z którymi prowadzisz pracę  wychowawczą. Dotyczy to lajkowania określonych stron, korzystania z aplikacji randkowych,  na których możesz spotkać dzieci, z którymi prowadzisz zawodowe działania, obserwowania  określonych osób/stron w mediach społecznościowych i ustawień prywatności kont, z  których korzystasz. Jeśli Twój profil jest publicznie dostępny, dzieci i ich rodzice/opiekunowie  będą mieć wgląd w Twoją cyfrową aktywność. 

Załącznik 2 

Karta interwencji 

1. Imię i nazwisko dziecka 
2. Przyczyna interwencji (opis sytuacji, forma krzywdzenia) 
3. Osoba zawiadamiająca o podejrzeniu krzywdzenia 
4. Opis i data podjętych działań 
5. Spotkania z rodzicami lub opiekunami dziecka (data i przebieg spotkania/spotkań) 
6. Forma interwencji:  
7. zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, 
8. wniosek o wgląd w sytuację dziecka/rodziny, 
9. inny rodzaj interwencji 
10. Opis wyników interwencji: (np. działania organów wymiaru sprawiedliwości, treść  uzyskanych informacji, postanowienia, efekty, zmiany). 

Załącznik 3 

Skrócona wersja Polityki Ochrony Dzieci dla dzieci 

Zasady bezpiecznych relacji dorosły - dziecko obowiązują wszystkich pracowników KiK, kadry,  praktykantów i wolontariuszy. Każdy powinien traktować Was z szacunkiem oraz uwzględniać Waszą  godność i potrzeby. Niedopuszczalne jest stosowanie przemocy w jakiejkolwiek formie. 

1. Działania podejmowane wobec Was powinny być adekwatne do sytuacji, bezpieczne,  uzasadnione i sprawiedliwe. 
2. Nikt nie może Was bić, szturchać, popychać, zawstydzać, upokarzać, lekceważyć, obrażać ani  dotykać w sposób, który może być uznany za nieprzyzwoity lub niestosowny. 
3. Osobom dorosłym nie wolno używać wobec Was wulgarnych słów, gestów i żartów, czynić  obraźliwych uwag. Nie wolno wykorzystywać władzy lub przewagi fizycznej nad Wami (zastraszanie,  przymuszanie, groźby). 
4. Jeśli czujesz się niekomfortowo w jakiejś sytuacji, wobec konkretnego zachowania czy słów osób  możesz o tym powiedzieć osobie z Kadry, skorzystać ze skrzyneczki S.O.S zadzwonić na numer  zaufania. Masz prawo oczekiwać odpowiedniej reakcji i/lub pomocy. 

Zasady bezpiecznych relacji dziecko - dziecko w KiK 

1. Traktuj kolegów/koleżanki z szacunkiem. 
2. Słuchaj innych, gdy mówią, nie przerywaj innym, gdy się wypowiadają. 
3. Pamiętaj, że każdy ma prawo do wyrażania swojego zdania, myśli i przekonań, jeśli nie  naruszają one dobra osobistego innych osób. 
4. Przestrzegaj zasad bezpieczeństwa obowiązujących na obozie, wycieczce, biwaku (nie narażaj  innych na niebezpieczeństwo). 
5. Konflikty rozwiązuj w sposób pokojowy: 
6. Wycisz się, uspokój, zatrzymaj niepotrzebną kłótnię, zanim stracisz nad sobą kontrolę,  a konflikt się tylko nasili. 
7. Powiedz co według Ciebie jest problemem, co jest przyczyną nieporozumienia, czego  oczekujesz. 
8. Słuchaj co mówi druga osoba, jakie są jej odczucia, czego ona oczekuje i podsumuj, to  co usłyszałeś/usłyszałaś. 
9. Upewnij się, że Twój rozmówca powiedział wszystko odnośnie swoich odczuć. e. Wymyślcie rozwiązanie, które będzie satysfakcjonujące dla Was obojga.
10. Pamiętaj! Jeśli nie uda się Wam rozwiązać konfliktu, zawsze możecie zwrócić się o  pomoc do osoby z Kadry. 
11. Nie bądź obojętny/a gdy komuś dzieje się krzywda, zawsze poinformuj o tym osobę z Kadry  lub skorzystaj ze skrzynki S.O.S 
12. Grupa jest wspólnotą- nie stwarzaj sytuacji, w których Twoi koledzy/koleżanki czuliby się celowo pomijani, izolowani. 
13. Nie wolno Ci bić, szturchać, popychać ani w jakikolwiek sposób naruszać fizycznie innego  dziecka. 
14. Szanuj przestrzeń intymną swoich kolegów i koleżanek. Nigdy nie dotykaj kolegi/koleżanki w  sposób, który może być uznany za nieprzyzwoity lub niestosowny. 
15. Nie wolno Ci wyśmiewać, obgadywać, ośmieszać, zawstydzać, upokarzać, lekceważyć i obrażać  koleżanek i kolegów ani innych osób. 
16. Nie wypowiadaj się w sposób obraźliwy o rodzicach Twoich kolegów i koleżanek. 12. Nie zwracaj się w sposób wulgarny do innych. 
17. Pamiętaj, że mamy różne poczucie humoru i wrażliwość na żarty, przerwij żarty jeśli ktoś o to  prosi. 
18. Bądź tolerancyjny - szanuj odmienny wygląd, przekonania, wierzenia, poglądy innych. 15. Szanuj prawo innych do prywatności, nie przeglądaj prywatnych rzeczy. 
19. Nie wolno Ci nagrywać ani rozpowszechniać wizerunku kolegi/koleżanki bez jego/jej wyraźnej  zgody. 
20. Szanuj rzeczy osobiste i własność kolegów/koleżanek. 
21. Jeśli chcesz pożyczyć jakąś rzecz od kolegi/koleżanki, zapytaj. 
22. Nie namawiaj innych do krzywdzenia. 
23. Nie używaj, nie przynoś niedozwolonych substancji, nie zachęcaj innych do ich stosowania.